ถึง

ใครคนนึง

 

 

 

 คนที่เคยเดินด้วยกัน

 หัวเราะ

............... ร้องไห้ มีความสุข ทุกข์.........................ผ่านสิ่งต่างๆมากมาย มาด้วยกัน

คนที่เคยคิดว่าเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง เข้าใจ ยอมรับในตัวชั้น รักชั้นในแบบที่ชั้นเป็น

และที่สำคัญที่สุดคือ ชั้นรักเธอ

 

ต่อไปนี้ชั้นคงต้องเดินคนเดียว ร้องไห้คนเดียว และต้องยอมรับความเป็นจริง

ว่าคนๆนั้นไม่สามารถเดินถอยหลังกลับมา เพื่อมาจับมือกับชั้น และเดินด้วยกันได้อีกต่อไป

 

 

 

ชั้นรู้ว่าเธอคงจะไม่ได้เข้ามาอ่านสเปซนี้แล้ว

รู้ดีว่าเธออยากลืมชั้นคนนี้ คนที่ไม่มีสิทธิ์แม้จะได้เป็นเพื่อนเธอ

แต่เค้าอยากจะบอกเอาไว้นะ

ไม่ว่าจะเกลียดเค้า ไม่อยากแม้แต่จะเป็นเพื่อน ไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าเค้า

ไม่เป็นไรเลย ไม่เป็นไรจริงๆ

ความรักที่เค้ามีให้ เค้าจะเก็บมันไว้ในใจเค้า ถึงจะรู้ว่าไม่เคยต้องการ ก้อไม่เปนไร

ขอให้เค้าได้เก็บมันไว้นะ แม้มันอาจจะผิด

แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่เค้าจะทำได้

 

 

วันนี้เทอคงบอกรักใครอีกคน และก้อคงมีคนบอกรักเทอ

ชั้นดัใจที่เทอมีความสุข

แต่ก้อเสียใจที่คนที่เทอรัก ไม่ใช่ชั้น

 

 

แต่ไม่เป็นไร

เพราะอย่างน้อย

ในชีวิต เค้าก้อได้รู้จักคำว่ารัก

และถ้าวันพรุ่งนี้ เค้าไม่ได้มีชีวิตอยู่ต่อไป

อย่างน้อยเค้าก้อสุขใจที่เค้าได้รักคนคนนึงตลอดไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Artist : Utada Hikaru
Album : First Love
Title : First love (Japan Song)


Sai gou no kisu wa
tabako no fla vor ga shita
niga kute setsunai kaori

Ashita no imagoro ni wa
Anata wa doko ni iru n darou
Dare wo omotteru n darou

You are always gonna be my love
Itsuka dareka to mata koi ni ochitemo
I'll remember to love
You taught me how
You are always gonna be the one
Ima wa mada kanashii love song
Atarashi uta utaeru made

Tachidomaru jikan ga
Ugokidasou to shiteru
Wasuretakunai koto bakari

Ashita no imagoro ni wa
Watashi wa kitto naiteru
Anata wo omotteru n darou

You will always be inside my heart
Itsumo anata dake no basho ga aru kara
I hope that I have a place in your heart too
Now and forever you are still the one
Ima wa mada kanashii love song
Atarashii uta utaeru made

You are always gonna be my love
Itsuka dareka to mata koi ni ochitemo
I'll remember to love
You taught me how
You are always gonna be the one
Mada kanashii love song
Now and forever

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มันคงไม่ดีแน่ถ้าเราคิดที่จะให้ใครแทนที่ใคร เพราะไม่มีใครสามารถแทนทีใครได้ ไม่มี ชั้นคิดถูกแล้วที่จะไม่ให้ใครมาแทนที่ใคร เพราะมันก้อคงจะแย่มากๆ เห็นแก่ตัวมากๆ ที่จะให้ใครเข้ามาตอนนี้เพียงเพื่อที่จะเป็นตัวสำรองหรือตัวเลือก หรือตัวคั่นเวลา หรือเพราะคนนั้นดูเหมือนจะเข้าใจชั้น ยามที่ชั้นอ่อนแอหรืออ่อนไหว 

 

 

ยามนี้อาจต้องเหงา และทรมาน แม้ต้องอยู่อย่างนี้ไปจนตาย ก้อยังดีกว่าที่จะให้ใครมาแทนที่ใคร ยอมที่จะเจ็บคนเดียวดีกว่า ไม่อยากให้ใครต้องเสียใจเพราะชั้นเลย ไม่อยากเลย

 

 

 

 

 

 

 

Brandon ...............i"m  fool and blind for a long long time ?

Brandon.........i trust in the words and everything that s"one told me  / and everything always lies ?

Brandon............s"one hurts my heart with luv that i"ve been give him all.

Brandon............i"m upset so upset but it's real

Brandon............i can"t trust in someone or luv ?

Brandon............it more than i can stand for it.

Brandon............what should i do next ? Plz tell me ......u Know what i feel deep in my heart ^ ^

 

 

อดีต........... คือสิ่งที่ย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว เหลือเพียงแต่ความทรงจำ จงเลือกจำแต่สิ่งดีงาม และใช้อดีตเป็นตัวนำทางไปข้างหน้า

ปัจจุบัน....... ก้อคงต้องเดินต่อไป และทำมันให้ดีที่สุด เพื่อที่เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปแล้ว เราจะได้ไม่รู้สึกติดค้างหรือคิดว่ายังไม่ได้ทำ หรือ ไม่น่าจะทำอย่างนั้น

 

 

 อนาคต คือ สิ่งที่เรามิอาจคาดเดาว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นได้

และ เวลา........คือกุญแจที่จะไข เรื่องราวต่างๆ ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                 ไม่มีไดอารี่เล่มนั้นสำหรับชั้นอีกแล้วสินะ งั้นมาเขียนในนี้ดีกว่าเพราะอย่างน้อยเมื่อมีใครสักคนมาได้อ่านมันชั้นก้อคงรู้สึกดีที่อย่างน้อยก้อสามารถระบายอะไรๆออกมาได้บ้าง อย่างน้อยก้อไม่ต้องเก็บความรู้สึกนี้ไว้คนเดียว ชั้นใช้เวลากว่า 3 อาทิตย์ถึงจะเริ่มมาเขียนเหตุการณ์และเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตอย่างมีสติ หลายคนคงคิดว่ามันไร้สาระและเป็นเรื่องเล็กน้อยในชีวิต แต่สำหรับชั้นแล้วมันก้อถือเป็นเรื่องหนักหนาเลยทีเดียวหล่ะ

                                

                                มีนิทานเรื่องหนึ่งจะเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องราวของคน 2 คน หนึ่งคนเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งผู้ซึ่งศรัทธาในความรักอย่างเต็มเปี่ยมและเจ้าชายของเธอ เจ้าชายที่เธอหลงรัก และแอบรักมาตลอดเวลาแม้กระทั่งในเวลานี้ เรื่องมันมีอยู่ว่าเด็กคนนี้พยายามทำทุกอย่างและปฏิเสธความรู้สึกดีดีที่หลายคนมอบให้เธอ เพียงเพื่อมารอเจ้าชายของเธอ รอเวลาที่เจ้าชายที่เธอหลงใหลจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเธอ แล้วก้อได้แต่รอแล้ว รอเล่า และภาวนาอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอให้เธอได้มีโอกาสอยู่ร่วมกับเจ้าชายของเธอ จนวันหนึ่งความฝันที่เธอได้คิดไว้ก้อเป็นจริง และเมื่อทั้งสองได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ความรู้สึกที่เด็กคนนี้มีก้อได้เปลี่ยนจากความรู้สึกดีดี กลายมาเป็นความรัก............... และมันก้อเป็นรักครั้งแรกของเธอด้วย เด็กผู้หญิงคนนี้คนที่ไม่เคยมีความมั่นใจในตัวเอง กล้าที่จะแสดงความเป็นตัวของตัวเอง และลบปมด้อยที่มีอยู่ในชีวิต โดยที่เจ้าชายก้อยอมรับในสิ่งที่เธอเป็น จนทำให้เธอยิ่งมอบความรัก ความศรัทธา และทุกๆอย่างในชีวิตให้เจ้าชายของเธออย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ และคิดว่าจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันกับเจ้าชายตลอดไป โดยที่ไม่เคยรู้เลยว่าแท้จริงแล้วเจ้าชายได้คิดอย่างที่เธอคิดหรือไม่ รู้สึกอย่างที่เธอรู้สึกหรือเปล่า ไม่ใช่เพราะเธอไม่เคยถาม แต่เพราะเธอศรัทธาในความรักและมีความเชื่อใจและให้เกียรติในตัวของเจ้าชายเสมอ แต่ในบางครั้งการกระทำของเด็กผู้หญิงคนนี้ก้อทำให้เจ้าชายของเธอรู้สึกเสียใจมากมากจนทำให้ความรู้สึกของเจ้าชายที่เคยมีให้เด็กคนนี้เปลี่ยนไป เพราะการที่เจ้าชายได้ใช้ความอดทน ทนที่จะรักเด็กผู้หญิงคนนี้ แต่ไม่ได้ใช้ความเข้าใจซึ่งกันและกัน ทำให้วันหนึ่งเจ้าชายได้หมดรักเธอและเดินจากไปเดินไปพบคนที่เจ้าชายบอกว่ารัก รักมากกว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ เด็กผู้หญิงคนนี้ คนที่รักเจ้าชายหมดหัวใจ แต่โอกาสและเวลาที่พระเจ้าได้ให้กับเด็ผู้หญิงคนนี้ได้หมดลงแล้ว โดยที่เธอก้อได้แต่โทษตัวเอง ไม่เคยโกรธและเกลียดเจ้าชายเลยสักนิด เธอเข้าใจในทุกๆเรื่องราวที่ดำเนินไป และเข้าใจการกระทำของเจ้าชายของเธอด้วยใจจริง และเธอก้อยังรอ รออยู่เสมอ รอให้เจ้าชายของเธอ............ได้รับรู้ความรู้สึกมากมายที่เธอมีให้ และรอวันที่เจ้าชายของเธอจะกลับมารักเธอจนหมดหัวใจอีกครั้ง ถึงแม้ว่ามันจะนานแสนนาน เจ็บปวดและทรมาน แต่สิ่งที่เธอได้ทำและตัดสินใจลงไปนั้นก้อเป็นสิ่งที่เธอตั้งใจจริงและมันก้อเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าความรู้สึก.."รัก" แท้จริงแล้วเป็นเช่นไร

 

 

 

 

 

 

 

 

Blythe อ่านออกเสียงว่า Blahyth หรือ Blind (บลายธ์) เธอคือตุ๊กตาวินเทจเจ้าเสน่ห์ที่ถูกออกแบบให้ถือกำเนิดขึ้นในปี 2515 (ค.ศ. 1972) โดยโรงงานผลิตของเล่นในสหรัฐอเมริกา นามว่า เค็นเนอร์ (Kenner) ภายใต้ concept ที่อยากสร้างเอกลักษณ์ความแตกต่างให้เกิดขึ้นกับตุ๊กตา และหลังจากนั้น Kenner ได้ว่าจ้างดีไซเนอร์นักออกแบบของเล่นอย่าง Allison Katzman จาก Marvin Glass & Associates หนึ่งในสตูดิโอออกแบบของเล่นชื่อดังที่สุดในโลก ให้ดีไซน์ปลุกปั้นตุ๊กตา Blythe ฉบับออริจินัลขึ้น  แหมมันช่างน่ารัก+น่ากัวอารายอย่างเงี้ยอยากได้ๆแต่ราคาน่ะแพงค๊อดๆๆ

 

 

ต้ อ ง ตั ดใ จ เ ก็ บ เ งิ น ไ ว้ ซื้ อ อ ย่ า ง อื่ น ดี ก่ า 5 5 5 +

 

 

เพิ่งผ่านวันเกิดตัวเองมาแท้ๆ แต่ก้อต้องมานั่งเสียใจกับคำพูดของใครบางคนที่ทำให้วันเกิดปีนี้น่าเศร้ามาก คำพูดบางคำก้อแรงมากถึงมันจะไม่ได้หยาบคายแต่มันก้อทำให้ความสุขของคนคนนึงได้หายไป ไม่รู้ว่าคนที่พูดจะได้คิดก่อนพูดรึเปล่าแต่เค้าก้อคงไม่ได้คิดถึงจิตใจของคนที่ฟังเลย เวนแท้ๆทั่งที่พยายามทำตัวเองให้ไม่เครียดแล้วกลับต้องมาเครียดหนักจนไม่อยากจะทำอะไรเลย อยากเข้มแข็งกว่านี้ ไม่รู้ว่าความเจ็บนี้มันจะหายไปได้รึเปล่า เพราะเราเป็นคนเจ็บแล้วจำจนตายเลย อยากให้สักแค่วินาทีนึงที่คนที่พูดรู้สึกเสียใจกับคำพูดของเค้าเอง ไม่ต้องมารับรู้หรอกว่าเราจะรู้สึกยังไง อายุ ประสบการณื การศึกษาไม่ได้ตัดสินว่าใครมีคุณค่ากว่ากันหรอกนะ แล้วก้อไม่ต้องมาคาดหวังอะไรกับชั้น  เพราะชั้นไม่ใช่พระเจ้า ไม่ได้เป็นอัจฉริยะ และไม่ได้ขอตังคนใครเรียน และถ้าความตั้งใจทำงานของกูทำให้ใครต้องผิดหวัง ก้ออย่ามาหวังกะกู

 ขอขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจขอบคุณมากๆ สักวันจะผ่านมันไปได้ อโหสิกรรม......สาธุ

ก้อรุอยู่ว่าไม่ได้ดีเลิศ สวยเด่น

กรุณาอย่ามายุ่ง ไม่ได้ขอร้องและเรียกร้องอะไร

ขอให้รู้ไว้ว่าแก.........ไม่ได้มีความหมายอะไรในชีวิตเลยแม้แต่น้อย

อย่ามาปั่นหัวชั้นเลย อ้ายเชี่ย

ไปหานางฟ้าของแกเหอะ

อย่ามาตอกย้ำ ทำแสดงใส่ชั้น....ม่ายชอบ

ชั้นมันหยาบ  โหด  และ   แรด โว้ย รู้ไว้ซะ

ชั้นไม่มีวันเสียใจกะแกหรอก

F u C k ******U

 

 

               

และแล้วก้อกลับมาเล่น space อีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เล่นมาซะนาน เพราะมัวแต่ติด hi5 อยู่

 แต่ช่วงนี้อยากทำอะไรแบบนี้ก้อเลยมาอัพใหม่ซะเลย

 และก้อรู้สึกดีเพราะจะได้ไม่ว่าง ไม่เหงา และยังได้เล่าเรื่องราวต่างๆที่ได้เจอมา โดยที่ไม่ต้องแคร์อะไรหรือใ ค ร

------------------------------

จิงๆแล้วมีเรื่องต่างๆอยากระบายมากมาย แต่ก้อนะ เด่วจะค่อยๆเขียนมันออกมา

ตลอดหลายปีที่ได้เข้ามาใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย

จึงรู้สึกถึงความเป็นมนุษย์มากขึ้น ความสุข สมหวัง ผิดหวัง เศร้า เหงา โกรธจัด เกลียด อิจฉา ซึ่งก้อเหมือนกับคนทั่วไปซึ่งก้อไม่แปลก

แต่ชั้นเริ่มที่จะเข้าใจยอมรับมัน และเริ่มปรับตัวได้กับหลายๆสิ่ง ซึ่งมันเคยทำให้ชั้นรู้สึกแย่มากๆมาแล้ว

-------------------------------

 

เพราะทุกอย่างในโลกนี้มันไม่มีอะไรแน่นอนเลยจิงๆ

ชั้นจึงจะไม่ยึดติดกับอดีต และไม่คาดหวังอะไรมากมายกับอนาคต